|
Strandarkirkja
er í Þorlákshafnarprestakalli í Árnesprófastsdæmi. Kirkjan á
Strönd er sóknarkirkja Selvogs og þjónað frá
Þorlákshöfn. Hún
stendur fjarri öllum bæjum, því að engin önnur hús standa nú á Strönd.
Öldum saman hefur fólk heitið á Strandarkirkju í tengslum við alls
konar erfiðleika í lífi þess og peningar streyma inn vegna áheita. Hún
telst því auðugasta kirkja landsins og er velviðhaldið af þeim sökum.
Núverandi kirkja er frá 1888. Hún var endurvígð eftir endurbætur 14.
júlí 1968 og enn endurbætt og endurvígð 13. okt. 1996.
Þjónustuhús var reist nálægt kirkjunni 1988. Í jarðhýsi er
snyrtiaðstaða fyrir gesti og gangandi. Umhverfi kirkjunnar er allt til
mikillar fyrirmyndar.
Pípuorgel kirkjunnar 6 radda af Walker gerð er frá 1969. Gamla orgelið
frá 1898 var gefið kirkjunni 1997.
Altaristafla (Upprisan eftir Sigurð Guðmundsson frá 1865) stærð 175 x
118 cm.
Númeratafla er frá 1865 ásamt kassa með númerum.
Altari og prédikunarstóll eru frá 1888.
Þjóðsagan segir, að þar heiti Engilsvík, sem kirkjan
stendur. Sjómenn í lífsháska hétu að byggja kirkju á
ströndinni, ef þeir kæmust lífs af. Þá sáu þeir skært ljós
í landi, en það var ekki lengur þar, þegar þeir lentu heilu og
höldnu, heldur stóð skínandi vera í flæðarmálinu og tók á
móti þeim. Sjómennirnir efndu heit sitt.
Styttan Landsýn eftir
Gunnfríði Jónsdóttur (1889-1968) var afhjúpuð við kirkjuna við
hátíðlega athöfn á öðrum degi hvítasunnu 1950.
Styttuna vígði þáverandi biskup Íslands Sigurgeir Sigurðsson
sumarið 1953. Styttan er af englinum, sem birtist sæförunum í sjávarháskanum og
er minnisvarði um kraftaverkið í Engilsvík.
Höggmyndin er úr ljósu graníti og var höggvin í Noregi.
Hún sýnir okkur hvítklædda konu
með skínandi krossmark, sem bendir sjómönnum í lífsháska inn í
Engilsvík. Gunnfríður, sem var eiginkona
Ásmundar Sveinssonar, myndhöggvara, var grafin í Strandarkirkjugarði.
Í byrjun 14.
aldar getur Jón Espólín þess, að mannskaðar hafi verið stórir
af völdum hallæris og að minnsta kosti 300 manns hafi verið jarðsungnir í
Strandarkirkju einni. |