Brautarholtskirkja á Kjalarnesi er í Reynivallaprestakalli í Kjalarnesprófastsdćmi. Hún má teljast afkomandi fyrstu kirkju á Íslandi, ţeirrar kirkju sem suđureyski landnámsmađurinn Örlygur Hrappsson reisti áEsjubergi skömmu fyrir áriđ 900 og frá segir í Landnámu og víđar. Kirkjur hafa veriđ í Brautarholti frá fornu fari. Kirkjan, sem ţar er nú, var reist áriđ af Eyjólfi Ţorvarđarsyni frá Bakka á Kjalarnesi 1857 og er henni lýst í fyrstu prófastsvísitasíu áriđ eftir sem vönduđu og snotru húsi. Litlar breytingar hafa orđiđ á henni síđan. Áratug eftir vígslu kirkjunnar kom ţjóđskáldiđ síra Matthías Jochumsson til ţjónustu í kirkjunni (1867-73).

Kirkjan er ađ innanmáli 18,15 m 5,65 m á breidd; á hvorri hliđ er tveir jafnstórir gluggar, upphaflega međ sex rúđum hvor en auk ţes lítill tveggjarúđu gluggi yfir prédikunarstóli og var hann frá upphafi. Ţessi kirkja var einnig upphaflega byggđ međ turni. Yfir kirkjudyrum er fjögurra rúđu gluggi. Á sönglofti voru upphaflega tveir langbekkir en langt er síđan loftinu var lokađ og orgeliđ flutt niđur. Prédikunarstóllinn er frá 17. öld. Rúđuţil var og er í kór. Kórgrindur milli sönghúss og framkirkju hafa hins vegar veriđ teknar niđur fyrir löngu. Enn sem fyrr eru tvćr klukkur í turni, hin stćrri frá 1740. Skírnarsár er sérkennilegur, ítalskur ađ gerđ, úr marmara, tvíhólfa. Ţegar kirkjan var byggđ var hins vegar í henni skírnarfat úr tini og komiđ til ára sinna. Ekki er vitađ, hver örlög ţess urđu. Altaristaflan sýnir Jesúm á bćn í Getsemane, kom í kirkjuna áriđ 1868.

Klukkur eru tvćr í turni. Önnur frá 1740, hćđ 23 cm en ţvermál 34. Hin er án áletrunar og mun minni: hćđ 17 cm en ţvermál 22,5.

Áriđ 1958 fór fram gagnger viđgerđ á kirkjunni, en 1967 var gerđ breyting á henni ađ innan međ ţví ađ innstu bekkir báđum megin voru teknir brott og gangur milli bekkja breikkađur. Haustiđ 1987 hófust gagngerar viđgerđir á kirkjunni, var ţá m.a. grafiđ undan henni og steyptar nýjar undirstöđur svo og sökklar. Ţá var kirkjan klćdd ađ nýju yst sem innst. Gunnar Bjarnason húsasmíđameistari sá um smíđina en Hörđur Ágústsson hafđi umsjón međ verkinu.