Múlakirkja var alkirkja undir Skálmanesi.  Kirknatal Páls Jónssonar minnist fyrst á hana og ţá var hún helguđ heilögum Lárentíusi.  Líklega hefur prestsetriđ veriđ ađ Skálmanesmúla, ţótt ekki sé kunnugt um nema einn prest, Oddleif (1219).  Sturlunga minnist einnig á hann.  Líklega hefur sóknin snemma veriđ sett undir Flateyjarprestakall.

Allir bćir frá Svínanesi ađ Litlanesi greiddu tíund til Múlakirkju.  Kirkjan átti hálfan Skálmardal, Selsker, Hamar, Hvítingseyjar, Urđir á Múlahlíđ og Eiđshús í Kerlingarfirđi.  Kirkjan átti ađeins tvö ítök, í skógi í Selskerjalandi og skipauppsátur tolllaust í Oddbjarnarskeri.  Ţađ bendir til ţess, ađ kirkjan hafi eihnvern tíma átt skip.