Skipalón er yzti bær austan Hörgár.  Þar byggði fyrst Eysteinn Rauðúlfsson, sem nam land frá Bægisá til Kræklingahlíðar samkvæmt Landnámu.  Gunnsteinn, sonur hans, var faðir Halldóru, konu Víga-Glúms.  Eitt örnefna í landi Skipalóns er Gunnsteinsþúfa.

Þorsteinn Daníelsson (1796-1882) var mikill atorkumaður, byggingameistari og skipasmiður, forgöngumaður kornræktar og jarðræktar í landshlutanum og hann varð fyrstur til að gera út þilskip við Eyjafjörð.  Þorsteinn reisti hús að Skipalóni 1824 og skemmu 1843.  Hann reisti einnig kirkjuna að Möðruvöllum 1866 og aðrar kirkjur, sem standa enn þá.  Hann varð líklega fyrstur til að ganga þannig frá húsum, að þau fykju ekki af grunni í vondum veðrum.  Þorsteinn rak verzlun um tíma á Akureyri.

Einhverir beztu veiðistaðir í Hörgá eru í landi Skipalóns.  Fuglalíf er fjölskrúðugt og mikið.  Snorri Pétursson (1914-95) stundaði lengi fuglamerkingar með innlenda og erlenda fuglafræðinga.

Í upphafi sjöunda áratugarins var mikill áhugi á því hjá Iðnaðarmannasamtökunum á Akureyri undir forystu Sveinbjörns Jónssonar sem síðar stofnaði hf Ofnasmiðjuna í Reykjavík, að flytja smíðahúsið á lóð Norðlenzka byggðasafnsins á Akureyri þar sem það stæði sem minnisvarði um “merkilegan eyfirzkan iðjuhöld og búnaðarfrömuð á fyrri hluta 19. aldar, sem jafnframt var síhvetjandi sveitunga sína til dáða og athafna, en sagði óþrifnaði og óreglu stríð á hendur.” (Íslendingur 26.10. 1962). Af þessum áformum varð þó ekki.

Smíðahúsið er tjargað timburhús með rennisúð á útveggjum og tvöfaldri þakklæðningu, skarsúð að neðan en rennisúð ofan á. Geymsluloft er yfir jarðhæð og í vesturenda hússins er tvöfalt eldstæði með gangi á milli, hlaðið úr múrsteinum og sameinast reykpípurnar í skorsteini á efri hæð hússins.  Þjóðminjasafnið tók Smíðahúsið í sína vörzlu árið 1985.