|
Ísland státar ekki af mörgum
tegundum villtra dýra miðað við mörg önnur lönd og álfur.
Landið er og hefur verið einangrað og einkum vettvangur fugla
og sjávardýra. Fljúgandi
tegundir skordýra hafa borizt seint til landsins með vindum og
innfluttum varningi, þótt þeim hafi fjölgað smám saman.
Varpfuglaflóran hefur einnig stækkað smám saman. Einu
tegundir fljúgandi spendýra (leðurblökur), sem hafa borizt til
landsins, þrífast ekki hér. Slöngur,
snákar og skriðdýr þrífast ekki utanhúss hérlendis, þótt ýmsar
slíkar tegundir hafi verið fluttar inn ólöglega sem gæludýr.
Flestar dýrategundir, sem hafa fest rætur hafa borizt með
farartækjum frá öðrum heimshlutum, hafa sem betur fer ekki þrifizt
í íslenzkri náttúru. Nokkrar
tegundir hafa verið fluttar inn í tilraunaskyni, en fæstar þeirra
lifað af, s.s. sauðnaut og snæhérar.
Samskipti manna og villtra dýra og viðhorf til þeirra fara
mikið eftir nytjamöguleikum eða ógagnsemi hérlendis.
Engar tegundir villtra landspendýra eru alfriðaðar, sjávarspendýr
eru friðuð að selum frátöldum, nokkrar fuglategundir eru alfriðaðar,
margar friðaðar tímabundið ár hvert og aðrar ófriðaðar.
Fáar eða engar skordýrategundir eru friðaðar.
Lög og reglur um
innflutning húsdýra, gæludýra og framangreindra dýra eru mjög
strangar og skýrar, þar sem þau dýr, sem fyrir eru í landinu, eru
mjög næm fyrir flestum sjúkdómum vegna aldalangrar einangrunar
landsins. Tilraunir til
innflutnings ýmissa húsdýra hafa endað með ósköpum eins og dæmin
sanna, en ekki virðist hafa gætt afleiðinga af innflutningi villtra dýra,
þótt sú hætta sé vissulega fyrir hendi.
.
|
