Žaš gekk į żmsu 2007. Skilyrši til laxveiša yfir hinn svokallaša “besta tķma” voru meš žvķlķkum ólķkindum aš ķ gegnum mörg žurrkasumur sķšustu įra hafa menn ekki upplifaš annaš eins. Menn nįnast skręlnušu į žvķ aš horfa į hįlfžurra farvegina. Til voru įr sem eiga sķna stofna žótt smįir séu, eins og Gufuį, sem hreinlega žornušu. Auk žessa var kalt vor og gekk žetta tvennt ķ liš gegn laxagöngum. Žeim seinkaši, auk žess sem sį lax sem gekk į “venjulegum tķma” lenti ķ žurrkunum og mįtti hópa sig saman ķ stórum torfum ķ fįuum djśpum hyljum. Seint ķ įgśst komu fyrstu rignignar og eftir žaš var varla skrśfaš fyrir krana gušanna og margir dagar fóru fyrir lķtiš į mešan įrnar öslušu fram gruggugar og bakkafullar. En samt veiddist og žaš veiddist vel. Og mikiš kom af laxi śr sjó mjög seint. Žaš óheyrilega geršist t.d. aš hundraš laxa hollin ķ Noršurį voru žau sķšustu um mįnašamót įgśst og september og voru žau aš taka žriggja stafa töluna a“tveimur dögum į mešan jślķhollin fyrrum voru aš afreka mokiš į žremur dögum. Og um haustiš var eins og į jśn/jślķdegi, Eyrin, Brotiš, Stokkhylsbrotiš og fleiri snemmsumarsstašir fullir af laxi ķ blśssandi göngu. Og margir nżgengnir. Ķ sleppitjarnarįnum ķ Rangįržingi og Bisupstungum veiddust žeir lśsugir fram eftir október. Žannig var žetta sumar 2007.....stórfuršulegt og nįnast frįvik žó aš mörg žurrkasumur varši sķšasta įratuginn.

Sjóbirtingsveišin komst aldrei almennilega ķ gang. Žar sem var vorveiši var hefšbunin veiši ķ byrjun, en svo varš afskaplega kalt og vatnavextir innį milli. September var yfirleitt slakur, en greinilegt aš mikill fiskur var į feršinni ķ október, en žį voru tķš flóš til žess aš hamla veišum. Ķ glufunum innį milli lęgša veiddist žó afar vel, t.d. ķ Geirlandsį og Tungufljóti og vķšar. Vestlenski birtingurinn var į sķnum staš, t.d. ķ Kjós og Leirįrsveit og į Noršurlandi hélt hannįfram aš vera įberandi. T.d. voru 4 til 7 punda birtingar tķšir ķ afla bleikjuveišimanna ķ Vķšidalsį og Vatnsdalsį svo dęmi sé tekiš. Meira aš segja Breišdalsį gaf sinn stęrsta sjóbirting fyrr og sķšar, 10 punda hęng, glęsilegan fisk.

Sjóbleikjan var enn į nišurleiš, en žó voru dįlķtil batamerki, žó aš ekki sé vķst aš žau muni koma fram ķ aflaskżrslum. T.d. fengu menn góš skot ķ Vķšidalsį og Mišfjaršarį og eitt skot ala gömlu góšu dagarnir kom į silungasvęši Vatnsdalsįr. Sjóbleikjuveiši var lakari en įšur vķša, t.d. ķ Skagafjaršarįnum, Breišdalsį, Lónsį, en svo voru glętur innį milli, t.d. voru menn nokkrum sinnum aš fį mikil skot t.d. ķ Ólafsfjaršarį. Žį er engu lķkara en aš bleikjan dali ekki eins stķft į Vestfjöršum. Gufudalsį og Djśpadalsį voru t.d. meš góša veiši žó aš fiskur hafi veriš haldur smįr ķ Gufunni. Žaš getur vitaš į gott ķ framtķšinni. Žį var góšur reytingur af fiski ķ Skįlmardalsį, svo lokiš sé aš nefna žęr žekktustu į svęšinu. Į Ströndum voru lķka nokkur góš skot, en sjóbleikjan į žó enn langt ķ land.

Veiši į stašbundnum silungi var sem fyrr afar góš og margir ķ góšum mįlum sem hana stunda. Lakari tölur ķ Laxį ķ Mżvatnssveit og Laxįrdal segir ekkert um aš žar var eigi aš sķšur fķn veiši og nišur eftir įnni allri var feiknalega fķn urrišaveiši. Sömu sögu er aš segja um metveiši ķ Veišivötnum og afar góš skot margra ķ vötnum į Skagaheiši og Arnarvatnsheiši. Fiskur er dyntóttari ķ vötnum nęr žéttbżli eins og Žingvallavatni, Ellišavatni og fleirum, en žau gįfu sķn skot, en annaš fręgt, Hlķšarvatn, var meš daufara móti. Žó heyršist af góšu gengi veišimanna žar į haustdögum.

En lįtum žetta gott heita og rennum af staš meš frétta- og veišisögusśpuna.

Meira um veiši 2007