Upphaflegur útgáfudagur:  24.06.1987.
FCI Rćktunarmakrmiđ nr. 289.
Uppruni og heimaland:  Ísland.
Eiginleikar:  Smalahundur.
FCI flokkun:  Tegundahópur 5, spísshundur.  Flokkur 3.  Norrćnn vakt- og smalahundur.
Vinnuprófs er ekki krafizt.

Saga:  Íslenzki fjárhundurinn er eini ţjóđarhundur Íslendinga.  Hann barst til landsins ţegar á söguöld međ norrćnum landnámsmönnum.  Hann varđ bćndum ómissandi viđ smölun og yfirsetu og vinnueiginleikar hans hafa ađlagazt landslagi, búskaparháttum og harđri lífsbaráttu á liđnum öldum.  Síđustu áratugina hafa vinsćldir hans aukizt og telst ekki í útrýmingarhćttu, ţótt stofninn sé ekki stór.

Heildarsvipur:  Íslenzki fjárhundurinn er tćplega međalstór međ upprétt eyru og hringađ skott.  Séđur frá hliđ, mynda lengd og hćđ rétthyrning en lengd frá bringubeini aftur ađ setbeini verđur ađ vera meiri en hćđ hans á herđakamb.  Hćđ framfóta á ađ vera jöfn hćđ brjóskassa.  Mildur, greindarlegur og oft brosleitur svipur, öruggt og fjörlegt fas er einkennandi fyrir hann.  Hárafar er međ tvennu móti, ýmist snoggt eđa lođiđ en ávallt ţétt og hrindir vel frá sér vćtu.  Útlitsmunur milli hunds og tíkar er greinilegur.

Eiginleikar og lund:  Íslenzki fjárhundurinn er femur og ţolinn smalahundur, sem geltir og nýtist vel til ađ reka og safna saman búfénađi úr haga eđa af fjalli og til fjárleita.

Vakteđliđ er hundinum eiginlegt og hann sýnir áberandi gestalćti, ţegar ókunna ber ađ garđi, án ţess ţó ađ vera árásargjarn.  Veiđieiginleikar eru ekki áberandi í fari hans.  Hann er glađur og vingjarnlegur, forvitinn og fjörmikill međ ljúfa lund, harđger og óragur.

Höfuđ er sterklegt og húđ ţéttliggjandi.  Lengd höfuđkúpu er íviđ meiri en lengd trýnis.  Séđ ofanfrá og frá hliđ, myndar höfuđiđ ţríhyrning.  Höfuđkúpan er ađeins hvelfd.  Ennisbrún er greinileg en hvorki há né brött.  Nef er svart en dökkbrúnt á mórauđum og leirhvítum hundum.  Trýni er kröftugt, fremur stutt og beint og mjókkar fram í snubbóttan ţríhyrning séđ bćđi frá hliđ og ofanfrá.  Varir liggja ţétt ađ kjálkum, litarhaft er svart en dökkbrúnt á mórauđum og leirhvítum hundum.  Eyru eru í međallagi stór og upprétt og nálgast jafnarma ţríhyrning ađ lögun.  Brúnir eru sléttar en eyrnabroddar ađeins ávalir.  Eyrun eru hreyfanleg og kvik og sýna vel athygli og hugarástand hundsins.  Hálsinn er í međallagi langur og reistur, sterklegur og hvelfdur viđ hnakka.  Húđ er ţéttliggjandi.  Bolur er sterklegur og í samrćmi viđ byggingu hundsins og heildarsvip.  Bake r sterklegt, vel vöđvafyllt og beint.  Brjóstkassi er langur, djúpur og vel hvelfdur.  Lend er breiđ og vöđvafyllt.  Spjaldhryggur er tiltölulega stutter, breiđur, ávalur og vel vöđvafylltur.  Kviđur er ađeins uppdreginn.  Skott er hátt ásett og hringast upp á bakiđ.  Framfćtur, séđir framafrá, eru samsíđa, beinir og sterkbyggđir.  Liđbeygjur eru eđlilegar.  Bógar:  Herđablöđ eru fel hallandi og bógar vel vöđvafylltir.  Sporar mega vera tvöfaldir.  Lögun loppunnar er ađeins ílöng, tćr eru hvelfdar og liggja ţétt saman.  Ţófar eru stinnir.  Afturfćtur, séđir aftanfrá, eru samsíđa, beinir og sterkbyggđir.  Liđbeygjur eru eđlilegar.  Lćri eru breiđ og vöđvamikil.  Sterklegir, tvöfaldir sporar (fjársporar) eru ćskilegir.  Séu tvöfaldir sporar á fram og afturfótum er hundurinn alspora.

Hreyfingar eru vasklegar, léttar og fjörlegar.  Spyrna afturfóta er kröftug, Yfirferđ er drjúg.
Feldur er myndađur úr ţeli og yfirhárum og hrindir vel frá sér vćtu.  Hárafar er međ tvennu móti:  Snöggt hárafar:  Ytri hár eru í međallagi löng og frekar gróf en ţeliđ ţétt og mjúkt.  Hár á trýni, kolli, eyrum og framan á fótleggjum er ţétt og sneggra en lengra á hnakka, á hálsi, herđakambi, bringu og aftan á lćrum.  Skott er ţétthćrt og lođiđ og lengd skotthára er í samrćmi viđ hárafar hundsins.  Langt hárafar (lubbar):  Ytri hár eru lengri en í međallagi og frekar gróf en ţeliđ ţétt og mjúkt.  Hár á trýni, kolli, eyrum og framan á fótleggjum er ţétt og snettra en mun lengra á hnakka, viđ eyru, á hálsi, herđakambi, bringu, aftan á framfótum (fanir) og aftan á lćrum.  Skott er ţétthćrt og liđiđ og lengd skotthára í samrćmi viđ hárafar hundsins.

Litir:  Litbrigđi eru međ ýmsu móti, en ţó skal einn ađallitur ávallt vera ríkjandi.  Ađallitir eru:  Gulur í ýmsum blćbrigđum, allt frá ljósgulu til dökkrauđguls, leirhvítur, mórauđur, grár, svartur.  Hvítt fylgir alltaf ađallit en algengir hvítir flekkir eru:  Blesa, önnur kinn eđa helmingur höfuđs (skjömbótt), kragi (strútótt), á bringu, í skottenda (týra), í kringum klćr (sporótt), upp eftir löpp (löppótt) og hátt upp eftir löpp (leistótt).  Mjög algengt er, ađ ađalliturinn sé l´jósari, jafnvel hvítur, frá hálsi undir kviđ og aftur á skottenda (botnótt).  Oft fylgir kollóttur blćr á trýni gulum og gráum feldlit og jafnvel svört hár og hárendar (kolhćrt).  Svörtum ađallit fylgja alltaf einhverjir af ofangreindum, hvítum flekkjum ásamt gulum lit á fótleggjum, kinnum og yfir augum (ţrílitt).  Mikiđ flékkótt er leyfilegt en ekki ćskilegt ađ hvítt sé ríkjandi.

Hćđ:  Ćskileg hćđ hunda er 46 sm og tíka 42 sm.

Gallar:  Öll frávik frá ofangreindri lýsingu eru gallar, sem skulu dćmdir í réttu hlutfalli viđ frávikiđ frá rćktunarmarkmiđinu.  Svört kappa (kápótt) međ gulum og gráum litum er líka galli.

Alvarlegir gallar:  Engir sporar, gul augu, kringlótt og/eđa útstćđ augu.

Athugiđ:  Bćđi eistu skulu vera af eđlilegri stćrđ og rétt stađsett í pungnum.