Álftamýri er eyðibýli við norðanverðan Arnarfjörð, fyrrum kirkjustaður og prestssetur til 1880, en þá var sóknin lögð til Hrafnseyrar.  Katólskar kirkjur á staðnum voru helgaðar Maríu guðsmóður og Jóhannesi skírara.  Bærinn fór í eyði skömmu eftir 1950.  Kirkjan, sem var byggð þar 1896 skemmdist í ofviðri 1966.  Skömmu síðar var hún rifin og sóknin sameinaðist Hrafnseyrarsókn.

Mitt á milli Baulhúsa og Álftamýrar er Hlaðsbót.  Hún er í landi Álftamýrar og þar var um skeið verstöð og löggiltur verslunarstaður 1893.  Hvalveiðar í Arnarfirði voru löngum stundaðar frá Álftamýri og Stapadal, þar sem voru margir færir skutlarar í gegnum tíðina, enda æfðu þeir sig í listinni eins og hverri annarri íþrótt.  Reyðarhvalir gerðu sig heimakomna í firðinum á vorin og dvöldu þar sumarlangt á meðan kálfarnir voru að stækka.  Þeir voru mjög spakir og veiðin hófst skömmu áður en þeir sýndu á sér fararsnið.  Arnfirðingarnir notuðu sérsmíðaða báta til veiðanna og skutluðu einungis kálfa.  Hvalkjötinu var skipt niður á alla bæi sveitarinnar og þótti gott búsílag.  Kunnugir fullyrtu, að sömu hvalirnir kæmu ár eftir ár með afkvæmi sín og sumir báru nöfn. (Skeifa, Skjalda, Halla Rafnseyrar-Kolla o.fl.).  Þessi veiði var árviss þar til Norðmenn fengu leyfi til hvalveiða úti fyrir Vestfjörðum 1888.  Þá hurfu allir hvalir úr firðinum og komu ekki aftur.