Žessi örnefni vķsa til grasbrekku hraunborgar ķ Kjalhrauni. Žessi stašur er skammt noršaustan undir Kjalfelli. Enn žį finnst žar talsvert af beinum hesta og fjįr Reynistašarbręšra, sem uršu žar śti meš förunautum sķnum haustiš 1780. Žeir hétu Bjarni og Einar Halldórssynir. Fjįrfellir hafši oršiš ķ Skagafirši og bręšurnir voru sendir sušur til fjįrkaupa um sumariš. Žeir voru ekki feršbśnir noršur fyrr en 28. oktober og lögšu af staš fimm saman meš 180 fjįr og 16 hesta.
Žegar žeir komu ķ Kjalhraun, brast į žį noršanstórhrķš. Ljóst er, aš Jón Austmann, félagi žeirra, reyndi aš brjótast įfram noršur, žvķ aš hestur hans fannst skorinn į hįls hjį įnni Žegjandi og hönd hans sjįlfs ķ Blöndugili. Fjórmenningarnir, sem eftir uršu, létust allir ķ tjaldi undir Lķkaborg. Tjaldiš fannst nęsta vor, en žegar sękja įtti lķkin, voru lķk bręšranna horfin. Bein žeirra fundust loks įriš 1846 į melöldu talsveršan spöl frį tjaldstašnum. Lķkum er leitt aš žvķ, aš lķkum žeirra hafi veriš ręnt vegna peninga, sem bręšurnir höfšu mešferšis.

Žetta olli miklum mįlaferlum, sem leiddu lķtiš ķ ljós, og enn žį liggur hula yfir mįlsatvikum. Nokkrar skjįtur og eitt hross komust lifandi noršur af um veturinn og nęsta vor. Björgu, systur bręšranna, dreymdi, aš Bjarni kęmi til hennar og kvęši:

Enginn finna okkur mį
undir fannahjarni,
dęgur žrjś yfir daušum nį 
dapur sat hann Bjarni.