|
Nú
á dögum eru fáar fjallaleiðir eftir fyrir þá, sem kæra sig ekki um
uppbyggða vegi og brýr yfir allar sprænur. Gæsavatnaleið
liggur frá Tómasarhaga og Hagakvísl
á Sprengisandsleið að Drekagili
í Dyngjufjöllum. Komi fólk að vestan er um tvær leiðir að
velja í Vonarskarði, annars vegar yfir brú á
Skjálfandafljóti, norðan ármóta Rjúpnabrekkukvíslar og um
hraunið norðan Trölladyngju. Þetta er ekki hin rétta
Gæsavatnaleið. Hún liggur sunnar og nær jöklinum. Sé hún
valin, þarf að leita að vaði á Skjálfandafljóti og
Rjúpnabrekkukvísl og fara með fullri gát, því að báðar árnar
geta verið hættulegir farartálmar. Síðan er farið um
Gæsavötn, yfir Dyngjuháls,
fram hjá Kistufelli, yfir Urðarháls og Flæður austan hans
í átt að Holuhrauni, unz
komið er að Svartá, Vaðöldu og Drekagili. Gæsavatnaleið er
stundum erfið vegna snjófyrninga, einkum austan í
Dyngjuhálsi, og seinfarin (u.þ.b. 9 klst. milli Nýjadals og
Drekagils). Hún er einungis fær góðum fjallabílum og bezt er
að vera með vönum mönnum, þegar farið er í fyrsta skipti.
Leirurnar eða Flæðurnar austan Urðarháls eru varasamar
óreyndum ökumönnum.
Þar þýðir
ekki annað en að aka óhikað og viðstöðulaust í lágu
fjórhjóladrifi í fyrsta gír. Þar flæðir fram yfirborðsvatn
af jöklinum, einkum síðdegis á hlýjum dögum. Því er
ákjósanlegra að fara þar um snemma dags. Oft
lendir ferðafólk á þessum slóðum í sandstormi og sér ekki
spönn frá rassi. Þá er gott að hafa áttavita við höndina eða
GPS-punkta til að aka rétta leið. Þegar yfir er
komið, er stefnan sett á vestanverða Vaðöldu og milli hennar
og Dyngjuvatns að Dreka, skála Ferðafélags Akureyrar við
Drekagil. Vestan Vaðöldu kemur bergvatnsáin Svartá upp úr
sandinum og rétt áður en hún sameinast kvíslum Jökulsár á
Fjöllum er fallegur foss, sem hefur verið nefndur Skínandi.
Það er ógleymanlegt ævintýri að fara þessa leið á góðum
degi.
.
|
