Djúpavík er í landi Kjósar, gamals eyðibýlis, sem er í hálfhringlaga dalkvos í Reykjarfirði.

Árið 1917 var Guðjón Jónsson, fyrsti íbúinn, skráður til heimilis að Djúpavík, þegar hann var ráðinn umsjónarmaður við síldarsöltunarstöð Elíasar Stefánssonar.  Þetta tímabil hefur verið kallað Síldarævintýrið fyrra.

Því lauk haustið 1919 í upphafi kreppunnar miklu með gjaldþroti Elíasar.  Árið 1934 hófst síðara Síldaræfintýrið.  Þar voru á ferðinni miklir athafnamenn, sem stofnuðu hlutafélagið Djúpavík hf. um rekstur síldarverksmiðju og síldarsöltunarstöðvar.  Verksmiðjan var rekin með miklum myndarbrag fram til ársins 1950, en þá fór að halla verulega undan fæti vegna aflaleysis.  Hlutafélagið var leyst upp árið 1970.

Halldór Kiljan Laxnes fjallar á spaugilega hátt um síldarárin í bók sinni Guðsgjafarþula.  Minjar um mikið athafnalíf á Djúpavík sjást þar, því byggingar frá báðum þessum tímabilum standa enn þá.  Þar ber mest á hinu gríðarstóra verksmiðjuhúsi Djúpavíkur hf  Nú er rekið Hótel í Djúpavík í fyrrum kvennabragganum, sem hýsti síldarsöltunarstúlkur, og þar er að finna fjölbreytta afþreyingu fyrir ferðamenn.

Í hótelinu eru átta tveggja manna herbergi með handlaugum og tvö  fjögurra manna herbergi. Góðar snyrtingar með sturtum.  Setustofur eru á báðum hæðum (sjónvarp, tónlist, dagblöð og tímarit).  Borðsalur rúmar allt að 60 manns í sæti.  Morgunverður, hádegisverður, kvöldverður og smáréttir.  Kaffi og meðlæti fæst allan daginn.  Hótelið er opið allt árið.Vegalengdin frá Rvík til Djúpavíkur er  360 km, u.þ.b. 85 km frá Hólmavík og 18 km frá Gjögri.