Haukagil er ķ Vatnsdal og dregur nafn af samnefndu gili, sem var nefnt eftir tveimur berserkjum, sem geršust fjölžreifnir til kvenna og kśgušu bęndur ķ nįgrenninu meš fjįrkröfum og eignaupptöku.  Žeir undirokušu bęndur meš žvķ aš hóta öllu illu, grenjušu og bitu ķ skjaldarrendur, óšu eld og skorušu į menn į hólm, ef žeir létu ekki aš vilja žeirra.  Žaš var ekki fyrr en Frišrik biskup af Saxlandi (Sjį Stóra-Giljį) skvetti vķgšu vatni į eldinn, aš žeir brunnu nęgilega til aš bęndur gįtu grżtt žį ķ hel.  Žeir voru heygšir ķ gilinu.

Įriš 1801 brast į forįttuvešur og margt fjįr fórst.  Einn vinnumanna į bęnum lauk hśslestri įšur en hann fór aš leita fjįr Haukagils en kom ekki aftur.  Hann fannst nęr dauša en lķfi, frosinn fastur og lézt į heimleišinni.  Ašeins nokkrar kindur fundust nęsta sumar.  Ofan bęjar er lķtill skógur barrtrjįa, sem var plantaš 1927 og Haukagilsheiši.