|
Hólsfjöll eða
Fjallasveit nær yfir svæðið austan Jökulsár á Fjöllum, sunnan núverandi
þjóðvegar og allt austur að Dimmafjallagarð og Haugsöræfum (1000m).
Þarna var fyrst byggt á Hóli á 14. öld og síðar á Grímsstöðum. Hólssel
byggðist í kringum 1650. Um miðja 19. öldina spruttu upp nýbýli á
Hólsfjöllum og sveitin var gerð að sérstakri sókn með kirkju á Víðirhóli.
Þarna bjuggu u.þ.b. 100 manns árið 1859.
Möðrudalssókn á
Efra-Fjalli og Fjallasókn voru gerðar að sérstöku prestakalli á árunum
1880-1907. Fjallahreppur var stofnaður 1893 en fram að því var sveitin
hluti af Skinnastaðarhreppi. Hólsfjallahangikjötið var rómað fyrir gæði
og óvíða annars staðar voru sauðir jafnvænir og á Hólsfjöllum.
Hólsfjallabændur sóttu nauðsynjar u.þ.b. 100 km leið yfir Haugsöræfi til
Vopnafjarðar (45 km leið milli efstu bæja) og þar voru tvö sæluhús á
leiðinni.
Uppblástur og ofbeit
ollu verulegri gróðureyðingu, sem búið er að berjast gegn áratugum saman
með ágætum árangri. Norðanverðum Hólssandi, sem nær u.þ.b. frá
gígaröðinni Rauðhólum norður að Grímsstöðum, var lokað með
sandgræðslugirðingu. Eini bærinn, sem er eftir í byggð í sveitinni, er
Grímsstaðir. Leiðin milli Öxarfjarðar og þjóðvegarins við Grímsstaði er
fjölfarin á sumrin, þegar ferðamenn leggja leið sína til Dettifoss.
Leiðin vestan ár milli Kelduhverfis og þjóðvegarins á Mývatnsöræfum er
mun ógreiðfærari en hún liggur að Dettifossi vestan ár. Báðar þessar
leiðir eru ófærar á veturna.
Pistill frá Landgræðslunni.
Landgræðslusvæðið á Hólsfjöllum
er 90.232 ha að stærð og er
eitthvert stærsta samfellda uppgræðslusvæði Landgræðslunnar.
Svæðið var girt árið 1992, lengd girðingar er um 46,12 km
og umsjónarmaður hennar er Sveinn Þórarinsson í Krossdal.
Svæðið afmarkast að vestan að hluta til af Jökulsá á
Fjöllum, síðan landgræðslugirðingu sem liggur uppfrá
Jökulsánni nálægt Vígabjargi og Vígabjargsfossi um
Sauðafellsháls og norður að Folaldarönd og Þrístikluvatni.
Frá Þrístikluvatni liggur girðingin í suðausturátt um
Mynnisvötn og síðan í Bungu. Að austan ræður
Dimmifjallgarður og sýslumörk N-Þingeyjarsýslu og
N-Múlasýslu að sunnan. Svæðið liggur að mestu leyti í um
300-500 metra hæð og er mjög fjölbreytilegt, bæði flatlendi
og fjöll.
Gróður og jarðvegur.
Á gróðurkorti af Íslandi útgefnu af Náttúrufræðistofnun
Íslands er meginhluti þessa svæðis flokkað sem sandur,
hraun, melar og annað lítt gróið land. Norðvesturhorn og
suðausturhorn svæðisins flokkast sem mólendi og norðan við
Viðarvatn er votlendi.
Meginhluti Hólsfjallasvæðisins er sandjörð sem er
næringarsnauður jarðvegur sem er að mestu orðin til úr
gosösku. Hann er algengur í nágrenni jöklanna og á
flóðsléttum jökulánna en einnig hafa rofferlar oft borið
sandinn langt frá upptökum sínum. Á mólendunum er áfoksjörð
eða móajörð en hún er mynduð úr fokefnum, sem eru begmylsna
og eldfjallaaska. Hún er auðug af leirsteindum og
járnsamböndum, sem geta bundið í sér mikið vatn og lífræn
efni. Aðgreinanleg öskulög eru algeng. Nálægt virkum
eldfjöllum er hlutfall ösku oft meira og því verður
jarðvegurinn fokgjarnari. Frumjörð er oft á skilum milli
svæða sem eru sandjörð og áfoksjörð en það er
eyðimerkurjarðvegur, fátækur af lífrænum efnum. Hann
inniheldur mikið af glerkenndri eldfjallaösku.
Samkvæmt rofkortlagningu sem unnin var 1997 teljast aðeins
8% Hólsfjallasvæðisins vera í góðu ástandi en 77% auðnir og
fjalllendi. Hlutfall lands með mikið rof (4 og 5) er með því
hæsta sem þekkist, eða 69%. Rofið er margvíslegt en rótin er
oftast ágangur sands frá Jökulsá. Um er að ræða
rofabarðasvæði með rofeinkunn 5 á um 107 km2
svæði og 81 km2
í flokkum 3 og 4. Sandar eru einnig útbreiddir en sendnir
melar hafa þó mesta útbreiðslu, eða 422 km2
í flokkum 3, 4 og 5.
Gróflega áætlað er land lítt eða ógróið á 45% svæðisins,
land sem er lítið eða hálfgróið er á um 30 % svæðisins og
vel gróið land er á um 25% svæðisins.
Markmið
landgræðsluaðgerða
á Hólsfjöllum er að stöðva sandfok og annað jarðvegsrof sem
ógnað hefur gróðri og byggð í Öxarfjarðarhreppi. Unnið er að
þessum markmiðum með sáningum í rofsvæði og áburðargjöf til
að styrkja þann gróður sem fyrir er.
Saga
landgræðsluaðgerða á Hólsfjöllum.
Fyrstu aðgerðir Landgræðslunnar til uppgræðslu innan
svæðisins hófust 1944 við Grímsstaði á Fjöllum. Árið 1954
var svo Hólssandur girtur með rúmlega 30 km langri girðingu
sem umlauk um 3.300 hektara lands. Sandtunga ofan af
Hólsfjöllum stefndi hraðfara norður, áfokið þakti mólendi og
tók það fljótlega að blása upp. Landeyðing var því hröð og
náði hámarki fyrir miðja síðustu öld. Á Hólssandi voru
settir upp 100 km af timburgörðum og var sáð melfræi og
túnvingli meðfram þeim. Góður árangur náðist á svæðinu og
eru elstu svæði aðgerða nú með fjölbreyttum gróðri og
norðurhluti svæðisins er þakinn um eins metra háum loðvíði
og gulvíði.
Sauðafell var landgræðslusvæði sem liggur meðfram
þjóðveginum á Hólsfjöllum gengt suðurhluta Hólsfjalla. Þarna
var allnokkur uppblástur og stefndi sandtunga þar í norður.
Svæðið við Sauðafell um 60 hektarar að stærð var girt árið
1955 með um 4,5 km langri girðingu. Landið þar er nú að
mestu gróið en þar er gífurlegt sandmagn bundið af melgresi
og suðvestan við svæðið er mikil jarðvegseyðing.
Nýhóll, var landgræðslusvæði rétt vestan við Viðarvatn.
Svæðið sem er um 300 ha að stærð var að litlu leyti gróið og
uppblástur hafði verið mikill. Það var girt árið 1959 með um
7,5 km langri girðingu. Sáð var melfræi og fjöldi skjólgarða
byggður úr timbri. Áburði var dreift með flugvélum í allmörg
ár.
Hólssel, var einnig landgræðslusvæði suður og vestur frá
bænum, rétt vestan við Viðarvatn. Árið 1959 var þar girt um
360 ha svæði með um 8,0 km langri girðingu. Talsverður
gróður var fyrir á svæðinu áður en girt var og fljótlega
jókst gróður við friðun og nokkra áburðardreifingu.
Vandamálið í upphafi fólst í löngu rofabarði sem mikið rauk
úr. Nú er þarna gróið land.
Grímsstaðir, var landgræðslusvæði sem var girt í tveimur
hlutum. Nyrðri girðingin var sett upp 1942 og 1977 og
friðaði 120 ha lands með 8 km langri girðingu. Áburðar- og
frædreifing og friðun skilaði landinu að miklu leyti grónu
og var það afhent ábúendum. Syðri girðingin við Grímsstaði
var sett upp árin 1976 og 1978 og friðaði hún um 180 ha
lands með um 8,0 km langri girðingu. Þarna er um að ræða að
mestu gróðurlaust land sem er álitið hafa verið algróið áður
fyrr. Þarna er mikill fokjarðvegur sem var oft á hreyfingu
og ógnaði byggð og nærliggjandi gróðurlendum. Sáð var
melfræi í norðurhluta girðingar árið 1978 og tókust þær
sáningar vel. Aðstæður er afar erfiðar og enn er þarna mikið
jarðvegsfok.
Áðurtalin svæði, það er Hólssandur, Sauðafell, Nýhóll,
Hólssel og Grímsstaðir eru nú öll innan nýrrar girðingar og
kallast svæðið einu nafni Hólsfjöll.
Fjárbúskap var hætt á Hólsfjöllum í lok ársins 1991 og
landið friðað fyrir beit. |