|
|
Hinn
fagri Hvalfjörður gengur inn úr Faxaflóa milli Akraness og
Kjalarness.
Hann er u.þ.b. 30 km langur, 4-5 km breiður og víðast alldjúpur.
Mesta dýpi er utan Kiðafells í Kjós, 84 m.
Innarlega kvíslast hann í Laxárvog, Brynjudalsvog og Botnsvog,
sem eru grunnir og þar koma upp leirur á útfallinu.
Innantil við fjörðinn eru fremur sæbrött fjöll, en
undirlendi er talsvert við hann utanverðan.
Innanvert ber mest á Múlafjalli, Hvalfelli, Botnsúlum og Þyrli.
Fyrrum
gekk mikið af fiski inn í Hvalfjörð og þar upplifðu Vestlendingar
stutt síldarævintýri 1947-48. Örnefnið Síldarmannagötur í
Botnsvogi gæti bent til síldveiða í firðinum fyrrum.
Hvalir sáust þar oft, síðast, að vitað er, árið 1998, þegar
heil háhyrningafjölskylda var að leik eða í ætisleit í
Brynjudalsvogi.
Nöfn fjarðarins, hæsta foss landsins, Glyms, Hvalfells og
Hvalvatns eru dregin af ferð illhvelisins „Rauðhöfða” inn fjörðinn,
upp Botnsá og Glym, allt upp í Hvalvatn, þar sem hann bar beinin. |
|
Verzlunarstaðirnir
Hvalfjarðareyri og Maríuhöfn í Kjós voru fjölsóttir fyrrum og líklega
lögðu kaupmenn, sem skunduðu á Þingvöll með vöru sína um þingtímann
þar upp.
Talið er að Hvala-Einar hafi komið þangað árið 1402 og
flutt með sér svartadauða, skæðustu drepsótt, sem hefur geisað hérlendis
fyrr og síðar (u.þ.b. þriðjungur landsmanna féll í valinn).
Bretar
og Bandaríkjamenn byggðu herstöðvar á Hvítanesi,
Litlasandi og Miðsandi.
Lítil merki sjást um veru þeirra á Hvítanesi en handan fjarðar
hafa margir braggar verið varðveittir.
Fjörðurinn var mikilvægur viðkomustaður skipalesta frá
Englandi og Bandaríkjunum, sem voru á leið til Murmansk í Rússlandi
í síðari heimsstyrjöldinni.
Bandamenn reistu bryggju undir Þyrilsklifi.
Hún var síðar notuð fyrir hvalveiðara Hvals hf., sem byggði
hvalstöðina, sem enn stendur.
Hvalfjörður
er m.a. tengdur Harðarsögu og hólmverja, sem settust að á Geirshólma
og stunduðu gripdeildir sér til framfæris.
Þeir voru að lokum lokkaðir með svikráðum í land og
drepnir en frægt er sund Helgu með börnin tvö í land, enda voru þau
hin einu, sem komust af.
Til baka

www.nat.is
Copyright ©FH2004 |