Hvanndalabjarg er u.þ.b. 600 m hátt standberg milli Ólafsfjarðar og Hvanndala, víða skorið gjám og skörðum.  Hrikalegust er Skötugjá, rétt utan Fossdals í Ólafsfirði.  Sýrdalur gengur niður miðju bjargsins og neðan hans er þverhnípið 200 m hátt.  Þjóðsagan um séra Hálfdán Narfason á Felli í Sléttuhlíð er vel kunn.

Eitt sinn, þegar hjón nokkur höfðu búið í Málmey á Skagafirði í rúmlega 20 ár, en þau álög voru á eyjunni, að engin hjón mættu búa þar lengur en í 20 ár, ella hyrfi húsfreyjan, hvarf konan sporlaust.  Bóndinn gat ekki á helium sér tekið og nauðaði nógu lengi í séra Hálfdáni, sem vissi meira en nef hans náði, til að hjálpa sér við að finna konuna aftur.  Séra Hálfdán taldi öll tormerki á því og reyndi að fullvissa bónda um, að hann vildi ekki fá hana aftur, ef hann sæi hana í þvi ástandi, sem hún væri komin í.  Loksins tvímenntu þeir á hestinum Grána og riðu um láð og lög þar til þeir komu að Hvanndalabjörgum.  Þar barði Hálfdán á bergið og þurs kom til dyra með konu bónda.  Hún var orðin mjög tröllsleg ásýndum, þannig að bóndi vildi ekki fá hana heim aftur.  Jón Trausti orti kvæðið Konan í Hvanndalabjörgum.