Lónafjörður á milli Hrafnfjarðar og Veiðileysufjarðar og Lónanúps og Múla.  Hann er þröngur og sólin bræðir vetrarsnjóinn ekki fyrr en komið er vel fram á sumar.  Snjódældagróðurinn ljær firðinum litskrúðugan blæ meðan hans nýtur við.  Borðeyri er langt rif út í fjarðarmynnið yzt og vestast við rætur Múla.

Á milli Hrafnsfjarðar og Lónafjarðar kúrir Lónanúpur eins og skip á hvolfi. Umhverfið í Lónafirði einkennist annars mjög af klettum sem standa efst í fjöllum eða ganga í sjó fram.  Sauðungseyri er beint á móti handan fjarðar með stórri tjörn.  Fyrrum hét hún Sauðhúseyri, þegar Sauðhús séra Halldórs á Stað í Grunnavík voru þar.  Ein þjóðsagnanna frá þessu svæði segir frá viðureign Dýra-Steinþórs og þjófóttrar skessu á eyrinni og sigri Steinþórs.

Einbúi klýfur fjarðarbotninn í tvo voga.  Hann er hömrum girtur og skriðurunninn og talinn bera órækan vitnisburð um stóra megineldstöð á svæðinu við austaverða Jökulfirði.  Það er aðeins hægt að ganga fyrir Einbúa á fjöru vegna sjávarlóna, sem ná upp að fjallsrótum.  Sagnir herma, að þau séu botnlaus.  Sópandi heitir vogurinn austan Einbúa en vestari vogurinn greinist í víkurnar Rangala og Miðkjós.  Rangali státar af fallegum berggangi, sem gengur í sjó fram.

Eyðibýlið Kvíar er skammt utan fjarðarmynnisins að norðanverðu og munnmæli herma, að tvö önnur býli hafi verið við fjörðinn, Gautastaðir í Gautastaðahlíð við vestanverðan fjörðinn utan Rangala.  Þar eru elztu merki um skóga á landinu, rúmlega 14 milljón ára.  Holur eftir trjáboli mynduðust, þegar hraun rann yfir skóginn.  Trjábolirnir brunnu ekki vegna skorts á súrefni en koluðust og veðruðust brott með tímanum.

Gönguleð liggur úr Miðkjós um Snókaskarð í Drífandisdal til Smiðjuvíkurbjargs.  Þar er Snókur til vinstri.  Önnur gönguleið liggur upp úr Rangala um Rangalaskarð í Hornvík.  Þessar leiðir eru ómerktar en auðveldar í góðu skyggni.  Upp úr Sópanda liggur fremur vanrötuð gönguleið um Þrengsli til Barðsvíkur.