|
Þessi
stóra sandauðn afmarkast af Höfðabrekkuheiði, Mýrdalsjökli,
Skaftártungu, Álftaveri og hafinu. Heildarflatarmál sandsins er í
kringum 700 km2. Syðsti hluti hans var syðsti oddi Íslands
eftir Kötluhlaupið 1918 en síðan hefur gengið á ströndina og Dyrhólaey
tók við hlutverkinu á ný. Vesturhluti sandsins er að mestu gróðurlaus
og grasteygingar eru á honum austanverðum. Síðustu áratugi 20. aldar
var unnið mikið uppgræðslustarf beggja vegna vegarins yfir sandinn til
að draga úr sandstormum, sem geta verið svo þéttir, að ekki sést spönn
frá rassi og hafa skilað farartækjum sandblásnum eftir ferðir í gegnum
þá. Örnefni eins og Dynskógar gefa til kynna fyrrum skóga á sandinum
sunnanverðum.
Múlakvísl
er mest jökulvatna, sem flæmast um sandinn, og næst koma Skálm og Hólmsá.
Þessar ár geta vaxið mikið, bera með sér mikinn aur og hafa valdið skemmdum á vegakerfinu.
Kötluhlaup hafa flæmzt um sandinn en þau eiga einnig leiðir til vesturs
um Entugjá og suðvestur um Sólheimasand. Bílvegurinn lá upphaflega
um Höfðabrekkuheiði og yfir brú á Múlakvísl við Selfjall.
Jökulhlaup (2500 m3/sek) árið 1955 svipti hennu burt. Það kom úr
ketilsigum, þar sem Kötlugjá var 1918.
Hólmsá á upptök austan Torfajökuls sem bergvatnsá. Á
leiðinni safnar hún mörgum kvíslum frá Mýrdalsjökli og verður torfær
jökulsá á austurmörkum sandsins áður en hún fellur í Kúðafljót.
Hluti jökulhlaupsins í Kötlugosinu 1918 féll í ána. Jóhann Pálsson
(1886-1962) var þá tiltölulega nýkominn fótgangandi yfir brúna á Hólmsá
með hundi sínum á vesturleið. Hundurinn varð órólegur og gerði
honum þannig viðvart. Jóhann tók til fótanna og rétt náði að
komast til baka yfir brúna, sem var farið að flæða yfir, áður en hana
tók af. Hundurinn varð eftir á gjallhól vestan ár og skilaði sér
ekki fyrr en daginn eftir.
Hólmsárbotnar er nokkuð gróið flat- og blautlendi
suðaustan Torfajökuls. Þar kemur Hólmsá fram úr tveimur giljum og
myndar Hólmsárlón. Þarna eru heitar laugar, hin stærsta Strútslaug
við norðurenda lónsins. Þar er graslendi, sem er þó ekki góður
hagi. |