Sólheimajökull skríður niður úr Mýrdalsjökli suðvestanverðum.  Hann er u.þ.b. 8 km langur og 1-2 km breiður.  Jökulsá á Sólheimasandi, stundum kölluð Fúlakvísl vegna brennisteinsfnyks, kemur undan honum.  Síðast hljóp jökullinn fram á tíunda áratugunum og gægðist upp fyrir Jökulhaus, en hann hefur gengið mikið fram á síðustu öldum.

Jökulhaus hvarf í kringum 1820 en fór að koma í ljós aftur eftir 1930.  Lengst náði jökullinn fram í upphafi 19. aldar eins og jökugarðar niðri á sandinum sýna glöggt.  Mest hopaði jökullinn 1930-64 (u.þ.b. 900 m).  Fyrrum stíflaði jökullinn þverdali og þar mynduðust jökullón.  Stærst var lónið í Jökulsárgili á milli Hvítmögu og Skógarfjalls og hlaup voru tíð.  Þau voru hættuleg ferðamönnum og stóðu stundum í marga daga.

Gönguleiðin frá bílastæðinu í grennd við jökulinn liggur um jökulöldurnar fyrir framan jökultunguna.  Gæta þarf varúðar næst jöklinum, því þar myndast stundum kviksandur, sem fólk gegur sokkið djúpt í.

Fjallaleiðsögumenn hafa boðið ferðir upp á skriðjökulinn og búa þátttakendur öllum nauðsynlegum búnaði öðrum en fatnaði.

Sjáið jökulinn hreyfast!

Gæta þarf fyllstu varúðar fari fólk inn í íshella, sem myndast stundum í jaðrinum, því þar er stöðug hætta á hruni.  Ísinn er á stöðugri hreyfingu!