Þórólfsfell (574m) er austan byggðar í Fljótshlíð.  Landnámabók segir frá landnámi Þórólfs Askssonar vestan Fljóts milli tveggja Deildaráa og að systursonur hans, Þorgeir gollnir, hafi búið þar síðan.  Hans sonur var Njáll á Bergþórshvoli, sem hafði þar einnig bú (Njálssaga).  Mögugilshellir er í Þórólfsfelli en er nú fullur af auri og grjóti úr gilinu.  Meðfram fellinu er vegur, sem liggur inn á Miðveg (Fjallabak syðra).  Efsti varnargarðurinn meðfram Markarfljóti var byggður út frá Þórólfsfelli til að bægja því frá farvegi Þverár.

Mögugilshellir er í vestanverðum rótum fjallsins, skammt innan Fljótsdals.  Fíngerð, blágrá glerungshúð er inni í honum og loftið var alsett dropasteinum, þannig að margir gerðu sér ferð til að skoða hann.  Gólfið er snarbratt niður, svo ekki var auðvelt að fara þar um.  Nú er hann fullur af möl (árframburður).  Hann er merktur með málmskildi.

20.03.10.  Jafndægur að vori.  Rétt fyrir miðnættið hófst sprungugos (suðvestur-norðaustur) á Fimmvörðuhálsinum norðanverðum, skammt vestan gönguleiðarinnar.  Sprungan var u.þ.b. hálfs kílómetra löng og náði ekki undir jökul.  Því var ekki óttast um flóð í kjölfarið.  Íbúar svæðisins undir Eyjafjöllum og í Fljótshlíð voru fluttir brott í öryggisskyni.  Þeir fengu þó að fara heim til að sinna skepnum 21.03.10.  Vegum var lokað um svæðin.  Almannavarnarnefndir sátu á rökstólum um framhald aðgerða.  Hinn 22. marz rann hraun yfir gönguleiðina og niður í Hrunagil, þannig að goslengd ræður því, hvenær hún verður nothæf á ný.  Hraunfossinn niður í Hrunagilið er rúmlega 200 metra hár og út úr því rennur hraunið í átt að Krossáraurum.  Mjög slæmt veður var á Suðurlandi 22. og aðfararnótt hins 23. marz, þannig að náttúruvísindamenn komust ekki alveg að gosstöðvunum.  Hinn 23. marz var rætt um aðgengi ferðamanna að gosinu.  Hinn 26. marz fór hraun að flæða niður í Hvannárgil, þar sem nýr hraunfoss myndaðist, og hélt áfram að renna niður í Hvannárgil í átt að Krossáraurum í báðum tilfellum.
31.03.10.  Um kl. 18:50 opnaðist gossprunga með nv-sa stefnu norðvestan nýja gígsins, nær Hvannárgili, vestan Heljarkambs.  Þaðan rann meira hraun niður í gilið.  Virknin í fyrsta gígnum hafði dregizt saman í tvo stróka í stað 12-15, sem fækkaði smám saman í fimm og síðan færri.  Björgunarsveitir og lögregla á staðnum rýmdu svæðið við eldstöðvarnar, lét ferja göngufólk úr Þórsmörk og Goðalandi niður á Morinsheiði og skipaði síðan brottflutning þaðan.  Leiðum inn í Þórsmörk var svo lokað.  Daginn eftir var ferðabanni aflétt, en hættusvæði var innan fimm kílómetra radíuss frá gosstöðvunum og fólki var ekki hleypt nær þeim en í eins kílómetra fjarlægð.
07.04.10.  Gos hætti á upprunalegu sprungunni og var komið niður í einn gíg (strók) í hinni yngri.  Ekki var talið að hraunrennsli hefði minnkað niður í Hvannárgil, en ekkert hraun rann lengur niður í Hrunagil.
12.-13. apríl 2010.  Engin merki um bráðna kviku í eldstöðinni, sem myndaðist 31. marz.  Annaðhvort er nú goshlé eða goslok.
14. apríl 2010.  Skömmu eftir miðnætti hófst gos í aðalgíg (dyngju) Eyjafjalla og flóð hófst, aðallega til norðurs út í Markarfljót, en einnig til suðurs, niður að Þorvaldseyri.  Þjóðvegur 1 var rofinn við nýju Markarfljótsbrúna og landbrot og vegaskemmdir eru fyrirséðar vegna flóðsins í suðurátt undir Eyjafjöllum.  Í vestanáttinni varð mikið öskufall í Skaftártungu, Meðallandi, Landbroti og lengra austur á bóginn.  Flugstoðir gerðu áætlun um hindranir í millilandaflugi til Norður-Evrópu (Skandínavíu) vegna öskudreifingarinnar.