Vaglaskógur, réttu nafni „Háls- og Vaglaskógur” (vagl = raftur eđa dvergur milli tveggja mćnisása eđa efst í sperrukverk), er 300 ha (annar stćrstur á landinu) og međ stórvöxnustu skógum landsins. Ţar ná birkitré yfir 12 m hćđ og ţar er miđstöđ Skógrćktar ríkisins fyrir Norđurland eystra. Ríkissjóđur keypti Vagla áriđ 1905 til ţess ađ friđa skóginn í landi jarđarinnar og ţar hefur setiđ skógarvörđur frá 1908.

Ţar er uppeldisstöđ fyrir trjáplöntur og margar erlendar trjátegundir hafa veriđ reyndar, en standa ţó fćstar íslenzka birkinu á sporđi. Skógarhögg er stundađ í skóginum. Ţar er höggviđ birki og unniđ í girđingarstaura, eldiviđ til reykinga og arinbrennslu og lítils háttar til húsgagnasmíđa. Vaglir voru í bćndaeign ţar til ríkissjóđur keypti ţćr.

Ţorvaldur Thoroddsen tiltekur í ferđabók sinni, ađ bóndinn hafi gert allt til ađ eyđa skógi til ađ bćta og stćkka beitiland, ţannig ađ skógurinn var mjög illa farinn og gjöreyddur á stórum svćđum um síđustu aldamót. Ljóst er ţví, ađ stórkostleg umskipti hafa orđiđ á síđustu áratugum. Í túnfćtinum á Vöglum eru leifar mikils rauđablásturs. Slíkar leifar er einnig ađ finna í hinum gamla Hálsaskógi, upp af Kúalág og Góđulág. Um skóglendi Vaglaskógar rennur Fnjóská, sem ţykir ein fallegasta veiđiá landsins.