|
Viðey er stærsta eyjan í Kollafirði, 1,7 km². Hæst liggur
hún á Heljarkinn, 32 m.y.s. Hún er í tveimur hlutum, sem eru tengdir með eiði.
Norðvesturhlutinn er minni og er nefndur Vesturey. Stærri hlutinn með kirkjunni og
Viðeyjarstofu heitir Heimaey og suðausturhlutinn heitir Austurey. Tiltölulega snemma á
ísöld, fyrir u.þ.b. 2 milljónum ára var Viðeyjareldstöðin virk og geysimikil askja
hafði þá myndast. Að eldvirkninni lokinni hófst vatns-, jökul- og vindveðrun
svæðisins, þar til smáhæðótt landslag varð eftir, þegar ísaldarjökullinn
hopaði. Sjávarborð var um 40 - 50 m hærra en nú, þegar jökullinn bráðnaði. Þá
var Viðey undir sjávarborði en land fór
smám saman að rísa fyrir 9000 - 10000 árum og eyjan kom í ljós.
Elztu berglög í Viðey eru lagskipt móbergslög með
bólstrabergi og djúpbergi. Grunnur Eiðisins og suðurhluta eyjarinnar,
austan Heljarkinnar, er móberg. Milli Heljarkinnar og Eiðisins
gabbróinnskot og víða er að sjá fallegt blágrýtisstuðlaberg. Vesturey
og austurströnd Heimaeyjar eru úr grágrýti, sem er líklega 200.000
ára. Eyjan er öll gróin og að hluta mýrlend. Þar hafa fundizt 156
tegundir æðri plantna. Fuglalíf er allfjölbreytt. Taldir hafa verið
allt að 30 tegundir varpfugla. Algengustu fuglarnir eru æðarfugl og
sílamávur. Hrafn verpir í eyjunni.
Fornleifauppgröftur hefur leitt í ljós, að eyjan var í byggð á
10. öld. Á 12. öld mun hafa verið byggð kirkja og árið 1225 var stofnað
Ágústínaklaustur. Helztu hvatamenn klausturstofnunar voru höfðingjarnir Þorvaldur
Gissurarson og Snorri Sturluson. Klaustrið stóð til 1539, þegar fulltrúar konungs
frá Bessastöðum rændu það og lýstu eigur þess konungseign. Jón Arason,
Hólabiskup, síðasti katólski biskup landsins, fór í herför suður og lagði m.a.
Viðey undir sig, endurreisti klaustrið og lét byggja virki í kringum það. Að honum
látnum sama ár varð siðbótinni komið á um allt land og klausturlíf var endanlega
lagt niður.
Viðey varð að annexíu frá Bessastöðum og síðar aðsetur Skúla
Magnússonar, landfógeta, sem lét byggja Viðeyjarstofu. Hún er fyrsta steinhús
landsins og var fullbyggð árið 1755. Kirkjan var vígð árið 1774 og er hin
næstelzta landsins, sem enn stendur.
Kirkjugarðurinn er vestan og norðan við kirkjuna. Þar hvíla margir
þjóðkunnir menn, s.s. Ólafur Stephensen, stiftamtmaður, sonur hans, Magnús
Stephensen, konferensráð, Gunnar Gunnarsson, skáld, Franciska Gunnarson,
kona hans og Gunnar Gunnarsson, listmálari, sonur þeirra.
Skúli Magnússon var fyrsti Íslendingurinn til að
taka við embætti landfógega. Hann barðist ötullega fyrir framþróun í landbúnaði,
verzlun, iðnaði og fiskveiðum á þilfarsbátum. Verksmiðjurnar, sem hann lét reisa,
mynduðu gamla miðbæinn. Hann er oft kallaður faðir Reykjavíkur fyrir bragðið.
Ólafur Stephensen (1731-1812) varð fyrstur Íslendinga stiftamtmaður. Hann settist að
í Viðey og næstu tíu árin var þar virðulegasti embættisbústaður landsins.
Ólafur barðist fyrir framförum í landbúnaði og menntun landsmanna. Sonur hans,
Magnús Stephensen (1762-1833), forseti landsyfirréttar. Hann keypti Viðey árið 1817
og stofnaði prentsmiðju þar. Hún var starfrækt á árunum 1819-1844 og samtímis var
Viðey mikilvægasta menningarsetur landsins. Magnús var forgöngumaður
upplýsingarstefnunnar og formaður samtaka, sem gáfu út fræðslurit fyrir almenning.
Hann barðist einnig fyrir frjálsri verzlun og mannúðlegri lagasetningu.
Í upphafi 20.
aldar var fyrsta höfn fyrir millilandaskip byggð í Viðey og þar reis þorp með
u.þ.b. 100 íbúum, sem fengu vinnu við fiskveiðar og vinnslu. Eftir að
Reykjavíkurhöfn var fullbyggð og bærinn byrjaði að þróast of dafna sótti
Viðeyjarfólkið í auknum mæli vinnu þangað. Síðasti íbúi Viðeyjar yfirgaf eyna
árið 1943. Búið var í Viðeyjarstofu til 1959. Reykjavíkurborg lét gera hana og
kirkjuna upp og árið 1988 fékk Viðeyjarstofa nýtt hlutverk sem
veitingastaður.
Þjóðminjasafnið lét gera byggingarnar upp á árunum 1967-79
og 1987 undir stjórn Þorsteins Gunnarssonar arkitekts, og
árið 1986-88 var bætt við byggingu neðanjarðar. Í nýja
hlutanum eru rými tengd núverandi nýtingu hússins til
fundar- og ráðstefnuhalds.
Viðeyjarferjan hefur samastað í Klettsvör í Sundahöfn. Tvær megingönguleiðir eru
um Viðey og báðar þess virði að njóta þeirra. Önnur liggur norðan Viðeyjarstofu
í suðausturátt að Sundbakka. Síðan til hægri að Þórsnesi og áfram að
Kríusandi. Á bakaleiðinni borgar sig að ganga yfir Kvennagönguhóla til að komast
að réttinni og litla hellinum Paradís. Síðan er gengið upp á Heljarkinn, þar sem
minnismerki Skúla Magnússonar er og til baka að Viðeyjarstofu. Hin gönguleiðin
liggur frá Viðeyjarstofu í vesturátt yfir Eiðið, þar sem eru þrjár litlar
tjarnir, og áfram yfir Vesturey með umhverfislistaverkunum Áföngum eftir R. Serra.
Leiðin til baka liggur fram hjá Viðeyjarnausti og yfir Sjónarhól. Bak við
Viðeyjarstofu eru salerni. Hestaleiga er starfrækt í eyjunni á sumrin.
Hinn 9. oktober 2007 komu Yoko Ono og Sean
Lennon til landsins til að vígja „friðarsúlu” til minningar
um hörmulegt morð
Johns Lennons 8. desember 1980 (fæddur 9. okt. 1940).
Friðarsúlan er leysigeisli, sem er áberandi meðan hann logar
á þessu tímabili og hann verður tendraður við tilefni, sem
hæfa málstað friðar í heiminum á öðrum árstímum að ákvörðun
fjölskyldunnar.
Hinn 8. desember var ákveðið í samráði við Yoko að kveikt
skyldi aftur á súlunni við vetrarsólstöður, 21. desember
2007, og hún látin geisla til miðnættis á gamlárskvöld.
(Mynd: TetsuRo Hamada) |