Ellišaey er fremur stór eyja noršvestan Stykkishólms.  Hęst į henni ber Bjarghól og rétt noršan hans er Heišnaberg, sem Gušmundur biskup góši lét eiga sig aš vķgja til aš landvęttir og įlfar ęttu įfram samastaš.  Žarna er mikill fugl og vitinn į hólnum var reistur 1951.  Eyjan er eins og gamall eldgķgur ķ laginu.  Fyrrum voru margar verbśšir į eyjunni og įriš 1702 bjuggu17 manns žar į žremur bżlum.  Žį var ein verbśš eftir.  Öld sķšar voru ašeins fjórir ķ eyjunni en įriš 1845 voru žar 15 manns.  Įriš 1920 bjuggu fimm manns į Ellišaey.  Įrin 1914-1929 bjó žar Ólafur Jónsson, sem byrjaši refarękt ķ eynni mešal hinna fyrstu viš Breišafjörš.  Įbśš lauk ekki fyrr en 1960.  Į Vitahóli, sušvestan gamla bęjarhólsins var reistur fyrsti viti viš Breišafjörš įriš 1902.  Žar var gjarnan žurrkuš mykja til eldsneytis.

Landnįma segir frį Ellišaey ķ tengslum viš landnįm Geirmundar heljarskinns, Steinólfs lįga og Žrįndar mjóbeins.  Žeir eru sagšir hafa lagt skipum sķnum ķ skjólgóšan eyjarvoginn (Höfnina) į mešan žeir hugšu aš landnįmi viš noršanveršan Breišafjörš og į Skaršsströnd.  Eyrbyggja segir frį Žórarni Mįhlķšingi, sem Arnkell goši fylgdi ķ Ellišaey, žegar hinn fyrrnefndi og félagar hans sigldu brott undan reiši Snorra goša.  Eyjólfur Ęsuson og Vķga-Styr geršu Eirķki rauša hiš sama til góša, žegar hann fór aš leita Gręnlands.