|
Þegar
talað er um miðhálendið, er yfirleitt miðað við landsvæði ofan 400 m
hæðar yfir sjó. Þetta svæði nær yfir u.þ.b. 76% af flatarmáli landsins
alls. Við köllum hálendið líka óbyggðir, enda búa fáir ofar
framangreindra marka. Helztu nafngreindu svæði hálendisins eru Kaldidalur, Kjölur,
Sprengisandur,
Ódáðahraun, Brúar- og Vesturöræfi, Lónsöræfi og Landmanna-
og Síðuafréttur.
Því miður hafa allt of fáir lagt leið sína á þessar slóðir og
misst af þeim góðu áhrifum, sem öræfin hafa á fólk. Þarna uppi er ekki
eintóm og tilbreytingalaus eyðimörk eins og margir halda. Landslag er víðast
ákaflega fagurt og fjölbreytt og þar er líka að finna einstakar
vinjar, græna perlur, í grárri auðninni.
Hálendið skiptist í jökulsorfið
landslag og jökulöldur, sanda, hraun, vötn og jökla. Gróðurvinjar eru
einungis þar sem vatn er í nánd. Sums staðar í skjóli fyrir köldustu
vindáttunum er að finna hágróður allt upp í 700 m hæð yfir sjó.
Ferðalög á
miðhálendinu voru tíð á söguöld en síðan fór að draga úr þeim, þegar hjátrú
magnaðist, og lengi lágu ferðalög niðri, eða allt fram á 18.öld. Nú á dögum
er ferðast um hálendið allt árið.
Vegakerfið er víða orðið fært öllum tegundum farartækja
á sumrin, einkum fyrir tilstuðlan Landsvirkjunar.
Margir, sem hafa ánetjast hálendinu, fá enga aðra úrlausn
en að vera þar reglulega á ferðinni. Þetta er eins og ólæknandi sjúkdómur,
sem er hægt að halda í
skefjum með réttum lyfjum.
Á sumrin er haldið uppi áætlunarferðum yfir Kjöl, Sprengisand
frá Landmannalaugum
og Landmannaleið (Reykjavík-Landmannalaugar-Skaftafell),
Áður en farið inn á hálendið komið við hjá
næstu upplýsingamiðstöð!
Hálendið í stafrófsröð.
|