Eiríksjökull (1675m) er u.þ.b. 22 km² jökulskjöldur á móbergsstapa með grágrýtisdyngju á toppi.  Flatarmál sökkuls stapans er u.þ.b. 40 ferkm.  Hann er hæstur fjalla vestanlands. Þetta fjall varð til við gos undir jökli, sem náði að bræða sig í gegnum ísinn, þannig að hraun runnu og mynduðu dyngjuna, sem jökullinn hylur.  Nokkrir skriðjöklar ganga niður að norðaustan- og norðanverðu, s.s. Stórijökull og Brókarjökull.  Eiríksjökull er sunnan Hallmundarhrauns og vestan Langjökuls og blasir við sjónum í góðu skyggni frá Borgarfirði og suður af Holtavörðuheiði.  Skarðið milli jöklanna heitir Flosaskarð. Eiríksjökull freistar margra fjallgöngumanna.  Hann er mjög skriðubrattur og ekki auðgengur af þeim sökum.  Í norðanverðum skriðunum er Eiríksgnípa, sem sögð er bera nafn eins Hellismanna, sem bændur í Borgarfirði réðust gegn eftir að þeir höfðu valdið usla með dvöl sinni í Surtshelli og aðdráttum.  Borgfirðingum tókst að koma þeim að óvörum, er þeir sváfu í svokallaðri Vopnalág nálægt Helluvaði á Norðlingafljóti.  Einn þeirra, Eiríkur, var eltur upp hlíðar  Eiríksjökuls og fótur höggvinn undan honum.  Hann komst engu að síður undan á handahlaupum, til skips og úr landi.