Gönguskarðsá er dragá, sem rennur í Skagafjörð rétt norðan Sauðárkróks. Venjulegt rennsli er 3-5 m³/sek og vatnasvið er um 167 km².

Eftir því sem byggð óx á Sauðárkróki, jókst þörf á rafmagni. Dísilrafstöð var komið upp árið 1922..

Íbúar Sauðárkróks höfðu mikinn hug á að virkja Gönguskarðsá. Í júní 1947 heimilaði Alþingi Rarik að reisa 1.500 ha raforkuver við Gönguskarðsá. Rarik fékk Almenna byggingafélagið til  að sjá um mannvirki en starfsmenn Rarik sáu um hönnun véla og rafbúnaðar og niðursetningu á honum.  Framkvæmdir stóðu yfir á árunum 1947-1949. Steinsteypt stífla var reist u.þ.b. 2 km ofan Sauðárkróks. Þaðan var lögð u.þ.b. 2,3 km löng þrýstivatnspípa, um 2.300 m (2.2 km úr tré). Innanmál hennar eru 1.350 mm og 1.200 mm. Steinsteyptum jöfnunarturni var komið fyrir á henni miðri til að jafna þrýsting við snöggar álagsbreytingar. Turn þessi var hinn fyrsti sinnar tegundar hérlendis. Aflstöðin var reist í norðanverðum kaupstaðnum og þar komið fyrir 1.000 kW vélasamstæðu. Frá henni var grafinn 29 metra langur frárennslisskurður út í fjöruborð. Gönguskarðsárvirkjun tók til starfa 8. desember 1949 og samhliða því var vatnsaflsstöðin í Sauðá lögð niður.

Við stíflugerð myndaðist lítið inntakslón sem hefur litla miðlun og á veturna getur orkuvinnsla minnkað verulega eða stöðvast um langan tíma.

Árið 1961 var stöðin stækkuð, þannig að byggt var við hana og settar niður tvær MAK-dísilvélar, 1.000 ha hvor.
Heimild:  RARIK